Wspólnoty parafialne

Wyszobór Parafia rzymskokatolicka p.w. św. Stanisława Kostki

Parafia rzymskokatolicka p.w.

św. Stanisława Kostki

Wyszobór

ul. Wyszobór 14 A
72-310 PŁOTY

tel. 91/386-52-85
tel. kom. 603 74 22 94
Gmina: Płoty
Powiat: Gryficki
www.parafiawyszobor.com
Księgi od: 1985
Data powstania: 1985
Dekanat: Gryfice
Odpust: 2014-09-18

Kościoły i kaplice na terenie parafii

  • Kościół parafialny pw św. Stanisława Kostki
    Wyszobór Kościół parafialny pw św. Stanisława Kostki »
  • Kościół filialny
    Dąbie Kościół filialny »
  • Kościół filialny pw Matki Bożej Częstochowskiej
    Rotnowo Kościół filialny pw Matki Bożej Częstochowskiej »
  • Wyszobór (niem. Wisburg) –wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Płoty.
    W Wyszoborze mieści się zabytkowy park dworski z końca XVIII wieku.
    We wsi znajduje się pałac, kościół parafialny, szkoła podstawowa oraz agencja pocztowa. W pozostałości dawnego PGR, funkcjonuje nadal duże gospodarstwo rolne. Istnieje drużyna piłki nożnej "Zieloni".
    W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
    Księżą pracujący w parafii:
    Ks. Kazimierz Sałternik – 1987 - 1991
    Ks. mgr lic. Józef Pindel – 1 lipca 1991- do 15 października 2013
    Ks. mgr lic. Ryszard Raczkiewicz – od 15 października 2013 roku.

    Parafia rzymsko-katolicka w Wyszoborze powstała w 1987 i podlegały jej kościoły filialne w Dąbiu i Rotnowie.
    Pierwszym proboszczem tej parafii został ks. Kazimierz Sałternik.
    Kościół parafialny w Wyszoborze usytuowany jest przy drodze Gryfice - Resko, w odległości 9 km od Gryfic.
    Historia tego kościoła do czasów wyzwolenia
    Nierozerwalnie związana jest z dziejami rycerskiego rodu Ostenów.
    Osadnicy niemieccy - rycerstwo, mieszczanie, chłopi -na Pomorzu Zachodnim pojawili się w XII XIV w. Procesy kolonizacyjne zmieniły ustrój polityczny, społeczny i Gospodarczy oraz ukształtowały nowy krajobraz kulturowy.
    W 1219 r. Egehard de Osten (nazwisko pochodzi od rzeki
    Oste w północnej części Niemiec dopływu Elby),
    wraz z czwórką swoich braci został mianowany przedstawicielem księcia Erharda II z Bremy na teren Pomorza.
    W 1248 Fryderyk von Osten osiadł na zamku w Dąbiu Łob. (Waldenburg), a Henryk von Osten w Płotach (Plathe).
    Oni i ich następcy otrzymali w roku 1363 wyżej wymienione miejscowości oraz okoliczne wsie w lenno wieczyste.
    Zamek w Dąbiu położony w lasach, nad jeziorem posiadał doskonałe warunki obronne, a poza tym otoczony był potężnym murem.

    Około 1400 roku posiadłości Ostenów Dąbie i Płoty stały się areną starć pomiędzy różnymi wasalami.
    Przez prawie pół wieku trwały walki pomiędzy Ostenami, a sąsiadami. Dopiero Dinnies Osten w 1448 r. przywrócił świetność rodowi. Porozumiał się ze swoim bratem Weidigiem w sprawie podziału dóbr. Utworzyły się dwie linie rodu Ostenów. Pierwsza miała siedzibę w Płotach, a druga w Dąbiu ze wsiami: Gostyń (Justin), Badkowo (Bandekow), Kocierz (Kotzer), Modlimowo (Mudolelmow), Wicimice (Witzmitz), Wyszobór (Wisbu), Natolewice (Natelfitz), Pniewo (Pinnow), Stołąż (Stölitz), Gardomino (Kardemin), Porąbka (Rübenhogen), Rzesznikowo (Resełkow), Iglice (Geiglitz), Raduń i część Kiełpina.
    Wyszobór ukazał się po raz pierwszy w zapisach historycznych w roku 1370, już wówczas
    udokumentowany jako posiadłość rodu von der Osten.
    Pierwszym bezpośrednim przodkiem, który na stałe osiadł w Wyszoborze, był Otto Friedrich von der Osten.
    Wraz z żoną Barbarą ufundował on ambonę do miejscowego kościoła.
    Na skutek licznych wojen majątek Wyszoboru nie przedstawiał dużej wartości, ale kolejni właściciele majątku starali się przywrócić jego świetność. Na przełomie XIX/XX w. Wyszobór należał do
    najlepiej prosperujących majątków ziemskich.
    Dzięki członkom rodu von der Osten kościół jest pięknym zabytkiem architektury i świadectwem minionych czasów. Świadczą o tym liczne inskrypcje na malowidłach i witrażach, a także herby rodu, powtarzające się na obiektach kościoła.

    Kościół postawiony jest na planie prostokąta, ma pokryty czerwoną dachówką dach i pobielone ściany, częściowo zbudowane z kamienia, a częściowo z muru

    Jak podaje niemieckie wydawnictwo o zabytkach regionu
    szczecińskiego z 1910 r. kościół zbudowany był z głazów
    narzutowych już w X wieku, być może przez przodków rodu von der Osten. Nie jest to pewne, gdyż w źródłach do przytoczonej wcześniej historii rodu, znalazła się wzmianka o tym, ale data budowy kościoła jest późniejsza o pięć wieków.

    Wiadomo natomiast na pewno, że wieża pochodzi z XVII
    wieku, a kościół został odnowiony i poszerzony od strony
    południowo – wschodniej w 1907 r. (dzięki Weidigowi von der Osten).
    Po wyzwoleniu tych ziem przez polskie wojsko, do
    Wyszoboru zaczęli przybywać osadnicy .Jednym z pierwszych był pan Szewłoga, który pamięta okres powojenny. We wsi zostało wielu Niemców ,ale stosunki z nimi układały się pomyślnie. Nabożeństwa dla Niemców prowadził w swoim domu kościelny Bergman.
    Ostatni transport Niemców był w 1956 roku. Wszyscy musieli pracować w miejscowym majątku.
    W kościele dokonano wielu zmian. Przesunięto nieco do tyłu ołtarz, zlikwidowano balaski i bramkę przed ołtarzem. Zlikwidowano galerię boczną (1946), umieszczoną po prawej stronie ołtarza. Członkowie rodziny Ostenów
    wchodzili na nią bezpośrednio z zewnątrz przez drzwi
    umieszczone w dzisiejszym oknie z witrażem przedstawiającym m.in. św. Stanisława Kostkę 2006; (po stronie lewej od ołtarza). Wiodły do nich wysokie, kamienne schody, przylegające do zewnętrznej ściany kościoła.
    Kościół został poświęcony i przeznaczony na nabożeństwa dla katolików w 1947 roku. Dokonał tego ówczesny ksiądz proboszcz z Płot na uroczystej Mszy Świętej, uświetnionej przyjazdem wojskowej orkiestry dętej.
    Jeszcze do lat 60 msze św. odprawiane były tylko raz w miesiącu. Dopiero, kiedy przyłączono kościół do parafii w Wicimicach, sytuacja ta uległa zmianie. Proboszczem był ks. Stefan Baraniak, który po raz pierwszy odmalował ściany kościoła.
    Do parafii w Wicimicach kościół włączony był aż do roku 1987.
    Proboszcz ks. Sałternik rozpoczął budowę plebani ,którą
    dokończył ks. Józef Pindel.

    Na podstawie: Pracy: Grażyna Jurkiewicz Kościół w Wyszoborze 2002
    Pracy: Marzanna Patek Kościół pod wezwaniem św. Józefa w Wicimicach 2001



    Brak uprawnień do edycji. Uprawnienia posiadają kapłani pracujący w parafii

    Jeśli zauważyłeś błąd lub masz pytania, napisz do administratora: webmaster@kuria.pl

    Polecane:

    Promocja nowych lektorów i ceremoniarzy parafialnych

    W sobotę przed IV Niedzielą Wielkanocną, tzw. Niedzielą Dobrego Pasterza, w kościele seminarium duchownego w Szczecinie, odbyła się uroczysta promocja lektorów i ceremoniarzy parafialnych. Mszy świętej przewodniczył Ks. Arcybiskup Andrzej Dzięga, metropolita azczecińsko-kamieński, a homilię wygłosił Ks. Biskup Bronisław Bernacki, biskup odesko-symferopolski. Po uroczystościach liturgicznych odbyła się uroczysta agapa i turniej z nagrodami dla ministrantów. 
     
    Fot. al. M. Kuligowski
    »

    Od Administracji Apostolskiej Kamieńskiej, Lubuskiej i Prałatury Pilskiej do Metropolii Szczecińsko-Kamieńskiej (1945-1995)

    Z okazji 50-lecia polskiej administracji kościelnej na Pomorzu Zachodnim pragnę ukazać dzieje tych Ziem na przykładzie jej dziesięciu rządców.

    15 VIII 1945 r. kardynał August Hlond, arcybiskup Gniezna i Poznania, Prymas Polski - w oparciu o udzielone mu 8 lipca 1945 r. specjalne pełnomocnictwo zawarte w sygnowanym przez Domenico Tardiniego dokumencie Kongegacji Nadzwyczajnych Spraw Kościelnych - ustanowił polskich administratorów apostolskich na przypadłych Polsce po II wojnie światowej terenach północnych i zachodnich, zwanych Ziemiami Odzyskanymi.

    »

    Wybrane zagadnienia z dziejów Kościoła katolickiego na Pomorzu Zachodnim do 1945 roku

    Pierwsze próby chrystianizacji Pomorza Zachodniego miały już miejsce za czasów księcia Bolesława Chrobrego. Myślano wówczas, że powołane do życia w 1000 roku biskupstwo kołobrzeskie w ramach metropolii gnieźnieńskiej przyniesie nie tylko obfite owoce w postaci przyjęcia przez miejscowy lud wiary katolickiej, ale również na stałe zwiąże polityczno-kościelnie losy Pomorza Zachodniego z Polską. Niestety w wyniku reakcji pogańskiej biskupstwo w Kołobrzegu upadło, a jego pasterz, biskup Reinbern, powrócił na dwór Chrobrego, by w roku 1018 zakończyć życie na odległej Rusi.

    »

    Msze św., kościoły

    Społeczność

    projektowanie stron www szczecin, design, strony dla parafii

    Kuria Metropolitalna Szczecińsko-Kamieńska

    ul. Papieża Pawła VI nr 4 71-459 Szczecin, tel. +48/91-45-42-292, fax +48/91-45-36-908 2017 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone